A Lingua

Pablo Ibáñez De Lille^¹

Nun aceno fugaz de obscenidade
toco á Lingua entre as pernas;
la humedad de mi dedo le deslizo
en la pelambre crespa.

E medra a humidade
e xeme
xeme
xeme.

Gime en todas las lenguas,
en todos los idiomas.

Escupe un par de insultos en inglés.

Xeme en francés no clítoris do labio.

"Todesfuge" de muerte,
y "schwarze milch der Frühe",
leite negro.

-Buon giorno, stronzo di merda.
enculée,
desgraciado,
give me back all the orgasms
that you stolen from me.

O salouco da Lingua
os meus beizos percorre.

En su cuerpo mi dedo se desgrana.

E xeme máis
e en moitos máis idiomas.

Popocatépetl y Tlatelolco
-la toponimia es un remedio fácil-.

"Uma lágrima tua"
no ventre da cidade.

E no ventre da lingua
minha boca
dizendo obscenidades.

No centro das cidades: a memoria. Pablo Ibáñez De Lille. Casamanita Cartoneira (México, El Salvador, Galicia). México, 2009. Licenza Creative Commons 2.5.

1 Pablo Ibáñez de Lille (México – Tenochtitlán, 1978) é maquinista do Tren Sardina, ideólogo do novo milenio, psiconauta, deseñador metido a monicrequeiro e poeta chilangalego. No centro das cidades a memoria é o seu primeiro libro de poesía editado para todo o público.

Comments

Add New

RSS